ادما تو جوانیشون بخاطر پول درآوردن...

        سلامتیشون رو از دست میدن...

             تو پیریشون پولاشونو...

          خرج سلامتیشون میکنن...

     نیش عقرب نه از روی کین است...

       اقتضای طبیعتش این است...

    تقصیر ما نیست که بر روی حرف هایمان نمی مانیم...

                  ما بر روی زمینی زندگی میکنیم...

                                 که....

                    هر روز خودش را دور میزند...

     خدایا مرا ببخش...

     تو بی حد به من نعمت بخشیدی...

     ومن برای شکرت دانه های تسبیح را با دفت میشمارم...

     قسم به روز در آن هنگام که افتاب براید ( و همه جا را فرا گیرد)

                     و به شب وقتی آرام میگیرد

     که من نه تو را رها کرده ام و نه با تو دشمنی کرده ام.

     هر که در اسمان و زمین است جز بنده وار بسوی خدای رحمان نمی اید...

     خودی که به درد " خدا " نخورد...

              بی خود است...

     خدا را در شکستن اراده ها دیدم...

     خود را خط میزنم تا هر چه هست...

              خدا باشد.

     "و من يتوکل علي الله ، فهو حسبه"

     همین که خدا هست کافی است.

     تنها شبای جمعه نیس که دلگیر است کافیست دلت گیر باشد...

     امروز ظهر شیطان را دیدم...

     نشسته بر بساط صبحانه و ارام لقمه بر میداشت...

                         چه انتظار عجیبی...!

          میان منتظران هم عزیز من چه غریبی...!

          عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت...!

          چه کودکانه سپردیم دل به بازی قسمت...!

                    چه بی خیال نشستیم...

                            چه کوششی...

                               چه وفایی...

          فقط نشسته وگفتیم خدا کند که بیایی...!